60 söz
Blaise Pascal
Beğendiğin sözü tek dokunuşla kopyala, söz kartı olarak indir ya da WhatsApp'ta paylaş. Sıralama gerçek kullanıma göre: en çok kopyalananlar üstte.
TümüGüzel SözlerAşk SözleriAnlamlı SözlerDini SözlerGenelKomik SözlerÖzel GünlerÖzlü SözlerTanıtımÜnlü Sözleri
“İnsanı AIlah yaratmadıysa, neden insan yalnızca AIlah’a teslim olunca mutlu oluyor?”
Yalnızca O’nu görmeyi arzulayanlar için yeterli nur; tam tersi bir konumda olanlar için ise, yeterince karanlık mevcuttur.
Bizimle cennet veya cehennem arasında yalnızca dünyadaki en çıtkırıldım şey olan şu hayatımız var.
Arayış içinde olan ateistlere acı, çünkü yeterince mutsuz bir vaziyetteler. Ateizmleriyle övünenlere karşı da sözünü hiç sakınma.
Üç tür insan vardır: AIlah’ı bulanlar ve ona hizmet edenler; O’nu aramakla meşgul olup henüz bulamayanlar; O’nu ne arayan, ne bulan, zaten arayıp bulma çabası olmadan yaşayanlar. İlk gruba girenler mâkul ve mutlu, sonuncu grubun insanları aptal ve mutsuz, ortadakiler ise mutsuz ve mâkuldur.
İnançsızlara muhatap olurken, onlara merhamet ederek başlayın işe. Zira, içinde bulundukları durum onları yeterince mutsuz kılıyor.
İnançsızların huzurunu kaçırmanıza hiç gerek yok; kendileri bunu gayet iyi beceriyorlar.
AIlah’ın varlığını isbat eden şey yalnızca arayanların O’na sıkı sıkıya sarılması değildir. Aramayanların körlüğü de varlığını isbatlar O’nun.
Ruhun ölümlü mü, ölümsüz mü olduğunu bilmek tüm hayatımızı etkiliyor.
Önüne kendisini görmemize engel olacak bir perde gerdikten sonra, gamsız ve kasavetsiz, var gücümüzle uçuruma doğru koşuyoruz.
Herşeyi aklın eline bırakmaya kalkarsak, dinimizin gizemli ve olağanüstü hiçbir tarafı da kalmayacaktır. Öte yandan aklın prensiplerini ihlal etmeye kalkışırsak, o zaman da dinimiz saçma ve gülünç olacaktır.
Mutlak aklın reddi kadar akla uygun hiçbir şey yoktur.
İki aşırılık: aklı safdışı bırakmak, akıldan başka hiçbir şeyi kabul etmemek.
İman elbette bize duyguların yapmadığı şeyi anlatır—ama, duyguların gördüklerinin zıddını değil. İman duyguların üstündedir; karşısında değil.
Aklın atacağı son adım onun kavrayış kapasitesini aşan sonsuz sayıda şeyin varlığını kabul etmektir. Doğrusu, bunu idrak etme düzeyine gelemeyen bir akıl, kelimenin tam anlamıyla zavallı bir akıldır.
Tabiat içindeki o kadar çok şey aklın kavrayışının ötesinde iken, tabiatüstü şeyler için ne buyurulur?
AIlah’ı kendi acziyetini tanımadan tanımış olanlar, AIlah’ı değil, kendilerini yüceltirler.
AIlah’ı bir resulün aracılığıyla bilenler, kendilerinin acizliğini de bilirler.
Kendi acziyetimizi bilmeden AIlah’ı bilmek bizi gurura sevkeder. AIlah’ı bilmeden kendi acziyetimizi bilmek bizi ümitsizliğe düşürür.
Herşeye ilişkin bazı şeyler bilmek, bazı şeyler hakkında herşeyi bilmekten çok daha iyidir.
İnsanın ne boş işlerle uğraştığını anlamak için, yaşanan aşkların sebep ve sonuçlarını ele almaktan daha iyi bir yol yoktur. Zira, bir aşkın sebebi veya sonucu olan şey, tüm dünyanın gidişatını değiştirebiliyor. Kleopatra’nın burnu daha kısa olsaydı, bugün bütün dünyanın çehresi başka türlü olurdu.
İnsana ilim verildiği iddiası doğru değilse, insanda hiçbir hakikat yok demektir. Yok eğer bu iddia doğruysa, insanın elinde, zelil bir halde olduğunu derkedip tevazuyu kuşanması için iyi bir sebep var demektir. Velhasıl, öyle de olsa, böyle de olsa, insan mütevazi olmakla yükümlüdür.
İfrat dereceyi bulan her nitelik bizi rencide eder.
Sınırlı bir varlığı, etrafını kuşatan ve durmaksızın kendisinden kaçan iki sonsuzluk arasında, hangi şey sabit bir noktada tutabilir ki!
İster şu kadar yaşayalım, ister bu kadar; hepimizin hayat süresi, ezeliyet karşısında eşit derecede ‘sonsuz küçük’ konumunda değil mi?
İnsan yalnızca bir kamıştır, tabiatın sinesindeki en zayıf kamış—ama düşünen bir kamış. Demek ki bizim bütün izzet ve şerefimiz, tefekkürdedir.
İnsanın ulviyeti tefekküre dayanmalı—varlığımızın kesinlikle doldurmaya yetmeyeceği zaman ve mekâna değil.
Adam gibi tefekkür etmeye gayret edelim; ahlâkın en birinci ilkesi işte budur.
Bu sonsuz mekânların ezelî sessizliği içimi ürpertiyle dolduruyor.
Eğer bütün şeyler AIlah tarafından ve AIlah için ise, hak dinin bize yalnızca AIlah’a ibadet edip O’nu sevmeyi öğretmesi gerekir.